Aktor z pasją do wyzwań

Wiele osób kojarzy Czeczota z popularnych ról w serialach takich jak BrzydUla, gdzie wcielił się w postać Maćka, czy z filmu Zenek, gdzie zagrał samego Zenona Martyniuka. Jego dorobek to jednak znacznie więcej niż te role. W wywiadzie przyznał, że aktorstwo traktuje jako narzędzie do przekazywania emocji i wartości, a każda z ról to osobiste wyzwanie.

Przygotowanie do roli „Zupy” w Pitbullu. Nowe porządki było wyjątkowo wymagające, zarówno fizycznie, jak i psychicznie. Aktor zdradza, że taka intensywność to coś, co go napędza – zawsze szuka ról, które wymagają od niego czegoś więcej.

Od bezrobocia do własnej firmy

Nie każdy wie, że początki jego kariery przedsiębiorcy były efektem… braku pracy. Bezrobocie zmusiło Czeczota do myślenia o alternatywach, co zaowocowało stworzeniem nowatorskich słuchowisk radiowych i audiobooków. Współpraca z Audioteką była jednym z pierwszych kroków w tej nowej ścieżce.

„Mogłem iść w łatwiejsze, sprawdzone biznesy, ale to nie leży w mojej naturze” – mówi Czeczot. Zamiast tego postanowił podjąć ryzyko, realizując projekty, które nie miały odpowiednika na rynku.

Biblia Audio – największe słuchowisko na świecie

Największym przedsięwzięciem Czeczota jest bez wątpienia Biblia Audio Superprodukcja. To projekt, który zaangażował setki aktorów i specjalistów, by stworzyć epickie słuchowisko biblijne. Jak przyznaje, reakcje w Ameryce Łacińskiej czy Południowej były pełne zdziwienia – nikt nie spodziewał się, że polski zespół zrealizuje coś na taką skalę.

Dzięki wsparciu polskich i zagranicznych inwestorów, projekt odniósł sukces, stając się zarówno artystycznym, jak i biznesowym osiągnięciem. Dziś Biblia Audio nie tylko zarabia, ale także wyznacza nowe standardy w produkcji słuchowisk.

Emocje i biznes

Przejście z aktorstwa do biznesu nie było proste. Jak mówi Czeczot, wymagało to zmiany perspektywy – od emocji, które dominują w sztuce, po pragmatyczne podejście charakterystyczne dla świata biznesu. Jednak to połączenie pozwala mu realizować projekty, które mają głębszy sens.

„Nie robię biznesu tylko dla pieniędzy. Każdy mój projekt musi nieść coś więcej – wartość, emocje, ideę” – podkreśla.

Co dalej?

Czeczot zdradza, że Biblia Audio wciąż się rozwija, a kolejne wersje językowe pozwolą dotrzeć do jeszcze większej grupy odbiorców. Jednocześnie zaprasza wszystkich zainteresowanych, by dołączyli do projektu – zarówno jako inwestorzy, jak i odbiorcy.

Szybkie pytania, wielkie odpowiedzi

Na koniec rozmowy nie zabrakło lekkich akcentów. Czeczot wyznał, że podróże kamperem są jego ulubionym sposobem na odkrywanie świata, a Japonia to miejsce, które zrobiło na nim największe wrażenie. Kino studyjne wygrywa z multipleksami, a ulubioną rolą pozostaje Maciek z BrzydUli.

Kim jest Krzysztof Czeczot?

Czy bardziej aktorem, czy biznesmenem? W przypadku Krzysztofa Czeczota granice te się zacierają. To człowiek, który łączy dwa światy w sposób, który inspiruje – zarówno na ekranie, jak i poza nim. Dzięki odwadze, pasji i determinacji udowadnia, że można być artystą i przedsiębiorcą jednocześnie, tworząc coś naprawdę wyjątkowego.

Cały materiał do obejrzenia tutaj:

The post Krzysztof Czeczot: jak aktorstwo otworzyło drzwi do biznesu? first appeared on Kuba Kucharski.

1. Doświadczenie w różnych branżach:
   • Panek omawia, czy dobry przedsiębiorca powinien mieć doświadczenie w wielu branżach (00:40).
2. Droga do przedsiębiorczości:
   • Mówi o tym, kiedy zdał sobie sprawę, że chce być przedsiębiorcą (02:51).
   • Opowiada, jak po bankructwie zdołał ponownie zostać przedsiębiorcą (05:15).
3. Pozyskiwanie klientów:
   • Panek dzieli się swoimi metodami pozyskiwania klientów (06:50 ).
4. Ponowny start w biznesie:
   • Zastanawia się, czy gdyby dziś miał zaczynać ponownie ten sam biznes, to podjąłby się tego (09:00 ).
5. Wyzwania na początku działalności:
   • Opisuje największe wyzwania, z jakimi musiał się zmierzyć na początku swojej działalności (11:20 ).
6. Godziny pracy:
   • Ile godzin dziennie pracuje (12:30 ).
7. Cechy dobrego przedsiębiorcy:
   • Jakie cechy powinien mieć dobry przedsiębiorca (13:30).
8. Ryzyko w biznesie:
   • Dyskusja o tym, czy biznes lubi ryzyko (15:24 ).
9. Konkurencja w Polsce:
   • Panek mówi, czy ma w Polsce konkurencję (16:45).
10. Trudne momenty w biznesie:
    • Opowiada o chwilach, kiedy myślał, że nie da rady (17:29).
11. Cena za sukces:
    • Jaką cenę trzeba zapłacić za wielki sukces w biznesie (17:54).
12. Wspieranie młodych przedsiębiorców:
    • Jak wspiera młodych przedsiębiorców (20:00).
13. Reakcje na sukces:
    • Jak jego zdaniem ludzie reagują na sukces innych ludzi (22:13).
14. Opinia innych:
    • Czy przejmuje się opiniami innych ludzi (23:30).
15. Samotność w biznesie:
    • Czy czuje się samotny (24:50 ).
16. Przyszłość firmy:
    • Kiedy planuje sprzedać firmę (27:10).
    • Jakie ma najbliższe plany biznesowe (28:15 ).
17. Autonomiczne samochody:
    • Czy przyszłość należy do samochodów autonomicznych (29:30).
18. Komentarze w Internecie:
    • Co sądzi o komentarzach w Internecie na temat sytuacji jego firmy (30:30).
19. Szybkie pytania:
    • 10 szybkich pytań do Macieja (31:40).

To rozmowa, która daje wgląd w życie i myślenie Macieja Panka jako przedsiębiorcy, jego podejście do biznesu, wyzwania, z którymi się zmagał, oraz jego wizję przyszłości.

The post Maciej Panek: jak zbudował firmę, która zatrudnia 500 osób? first appeared on Kuba Kucharski.

Dajcie też znać w komentarzu co sądzicie o naszym show w studio? czy jak na pierwszy raz poradziłem sobie nieźle?

Kluczowe fragmenty rozmowy:

00:00 na ile czasu wstrzymał oddech prowadzący (show w studio)

01:40 na jak długo potrafi wstrzymać oddech Mateusz Malina

03:18 ile czasu pod wodą potrafią spędzać nowicjusze – kursanci

06:14 jak się odżywia

08:25 jak trenuje

11:20 czy żeby nurkować trzeba mieć nerwy ze stali

12:00 o czym myśli schodząc na 127 metrów

15:00 czy miał w swojej karierze sytuacje zagrażające życiu

15:45 ile razy doświadczył blackoutu

25:23 jak poznał się z aktorem Orlando Bloomem

25:50 ile metrów pod wodą przepływa na jednym wdechu

30:42 10 szybkich pytań do Mateusza

Mateusz Malina – najlepszy polski przedstawiciel freedivingu, który ma na swoim koncie aż 11 rekordów świata.

SUBSKRYBUJ www.youtube.com/@momenty-rozmowy

Znajdziesz nas: Instagram:

https://www.instagram.com/momenty_rozmowy_official

Facebook: https://www.facebook.com/MomentyRozmowy

TikTok: https://www.tiktok.com/@momenty_rozmowy

Spotify: https://bit.ly/momenty-rozmowy-spotify

Prowadzący Kuba Kucharski:

Facebook: https://www.facebook.com/kucharski.kuba

Instagram: https://www.instagram.com/kuba_kucharski_

WWW: https://kubakucharski.pl/

#freediving #momenty #kubakucharski #mateuszmalina #worldchampion #nurkowanie #aida #oddech #rozmowa #podcast

Partnerem programu jest Mindspace, globalny operator butikowych, elastycznych przestrzeni biurowych dla firm dowolnej wielkości.

Firma posiada obecnie ponad 40 lokalizacji na świecie, w tym dwie w Warszawie – Mindspace Koszyki i Mindspace Skyliner.

Więcej informacji: https://www.mindspace.me/c/warsaw/

The post Jak zostać mistrzem świata we freedivingu? first appeared on Kuba Kucharski.

jak się odnajdywał w czasach ‘Małyszomanii’

jak motywował się do pokonywania swoich słabości

o pracy z psychologiem sportowym

w czym sztab drużyny niemieckich skoczków naśladował polski sztab

podejście i sposób trenowania skoczków w czasach Adama Małysza vs dziś

dlaczego zdecydował się startować w rajdach samochodowych i jak zareagowali na to jego kibice

jak i z kim się szkolił do rajdów

dlaczego zrezygnował z rajdów

co doradziłby młodemu sportowcowi aby osiągnąć sukces

z którym skoczkiem napiłby się piwa

czy skakał jeszcze po zakończeniu kariery

w którym kraju mógłby zamieszkać

SUBSKRYBUJ https://www.youtube.com/@momenty-rozmowy

Znajdziesz nas:

Instagram: https://www.instagram.com/momenty_rozmowy_official

Facebook: https://www.facebook.com/MomentyRozmowy

TikTok: https://www.tiktok.com/@momenty_rozmowy

Spotify: https://bit.ly/momenty-rozmowy-spotify

Prowadzący Kuba Kucharski: Facebook: https://www.facebook.com/kucharski.kuba

Instagram: https://www.instagram.com/kuba_kucharski_

WWW: https://kubakucharski.pl/

#adammalysz #podcast #rozmowa #redbull #rajdy #dakar #skokinarciarskie #małysz #sporty #KubaKucharski #momenty

Partnerem programu jest Mindspace, globalny operator butikowych, elastycznych przestrzeni biurowych dla firm dowolnej wielkości.

Firma posiada obecnie ponad 40 lokalizacji na świecie, w tym dwie w Warszawie – Mindspace Koszyki i Mindspace Skyliner.

Więcej informacji: https://www.mindspace.me/c/warsaw/

The post Które momenty były przełomowe w jego karierze? first appeared on Kuba Kucharski.

The post Kamil Bednarek wspiera projekt tłumaczenia książki “W uścisku Katriny” first appeared on Kuba Kucharski.

Kto stoi za jej historią i skąd się w ogóle bierze energia elektryczna ze słońca? Co wpływa na jej popularność właśnie teraz? Ile kosztuje i w jakim czasie się zwraca? Na co zwrócić uwagę przy wyborze paneli? Takie pytania mogą pojawić się w naszych głowach. Jak się okazuje zjawisko fotowoltaiczne zostało zaobserwowane już w XIX wieku przez jednego z francuskich fizyków. Przełom jednak nastąpił po tym Albert Einstein w swojej obszernej pracy teoretycznej o efekcie fotoelektrycznym z 1904 roku dowiódł, że „światło to strumień cząstek – fotonów, z których każdy niesie ściśle określoną porcję energii – kwant energii”. Za tę pracę otrzymał Nagrodę Nobla. W 1958 roku wystrzelono w kosmos pierwszego satelitę zasilanego ogniwami fotowoltaicznymi. I od tego czasu rozwój fotowoltaiki wiązał się głównie z odkrywaniem kosmosu, budowaniem statków kosmicznych lub satelitów.

Kolejne ważne wydarzenia na osi czasu to lata 70-te, bo właśnie wtedy panele PV zasilały już m.in. latarnie morskie, przejazdy kolejowe czy budynki, których podłączenie do sieci wiązało się z dużymi kosztami. W latach 80-tych w Stanach Zjednoczonych były już pierwsze elektrownie słoneczne, których moc przekraczała 1 MW (megawat). Dla porównania, według dostępnych źródeł, w Polsce elektrownia o takiej mocy pojawiła się dopiero w 2011 roku.

Ogromne zmiany na tym rynku przyniosły dopiero lata 90-te, bo właśnie wtedy powstały m.in. pierwsze instalacje podłączone do sieci oraz wprowadzono dotacje na instalację paneli w Japonii czy Niemczech. W 2000 roku właśnie u naszych zachodnich sąsiadów rozpoczęto masową produkcję paneli fotowoltaicznych w związku z rządowym programem „10000 słonecznych dachów”.

Gdy mówimy o fotowoltaice na myśl przychodzą nam różne skojarzenia. Bo chodź tak naprawdę znamy samo pojęcie to dla wielu już sam proces funkcjonowania fotowoltaiki brzmi bardzo abstrakcyjnie. Otóż fotowoltaika to nic innego jak proces wytwarzania energii elektrycznej z promieniowania słonecznego. – Mówiąc prostym językiem, panele fotowoltaiczne wykorzystują zjawisko, w którym promienie słoneczne przetwarzane są w energię elektryczną przez moduły fotowoltaiczne. W ten sposób wykorzystana energia słoneczna pozwala na niezależność energetyczną, tym samym zabezpiecza nas przed ograniczeniami dostaw prądu przez zakłady energetyczne czy rosnącymi cenami energii – mówi Mateusz Bolesta, Prezes Zarządu SMART-MDB. – Doprecyzowując, dzięki panelom fotowoltaicznym możemy sobie zmagazynować tyle prądu, że w zimie nie poniesiemy żadnych opłat, albo będą one minimalne.

Warto podkreślić, że w Polsce na dzień 1 września 2020 r. moc zainstalowana fotowoltaiki w Krajowym Systemie Elektroenergetycznym wyniosła ponad 2500 MW, tym samym odnotowała wzrost o ponad 267 MW w stosunku do poprzedniego miesiąca. Patrząc szerzej i w skali całego roku dane mówią same za siebie. Ponad 168 % wzrost przyrostu mocy instalacji fotowoltaicznych w stosunku do poprzedniego roku. A prognozy są jeszcze bardziej optymistyczne – mówi się o wzroście do 16 GW do roku 2040 r. – Nie dziwią mnie te liczby. Zakładając taki współczynnik wzrostu prądu jak przez ostatnie 3 lata, to średni zwrot kosztów z instalacji paneli fotowoltaicznych wynosi ok. 5-6 lat. A więc stosunkowo niedługo. No i pamiętajmy, że tym samym dostajemy ogromny komfort, którego nie mamy w przypadku chociażby tradycyjnych pieców. No i najważniejsze, przyczyniamy się do dbania o naszą planetę, a to w dzisiejszych czasach dla wielu osób ma ogromne znaczenie – wyjaśnia Mateusz Bolesta. – Trzeba nadmienić jeszcze jedno, konsumpcja prądu rośnie, bo co prawda urządzenia zużywają go co raz mniej, ale my jako konsumenci mamy tych urządzeń co raz więcej – dodaje Prezes Smart MDB.

To nie jedyne korzyści montażu ogniw fotowoltaicznych. – Cały proces montażu ogniw fotowoltaicznych trwa do dwóch tygodni. W tym czasie przeprowadzamy audyt, robimy projekt instalacji, uzgadniamy go z rzeczoznawcą, rezerwujemy termin ekipy montażowej. Wspomnę, że posiadamy własne wykfalifikowane ekipy monterskie, dzięki czemu jesteśmy w stanie zagwarantować termin dostosowany do klienta. A następnie cieszymy się nie tylko darmowym prądem, ale również świeżym powietrzem – wyjaśnia Mateusz Bolesta. – Jak już wymieniamy korzyści, to chcę jeszcze podkreślić, że z paneli fotowoltaicznych można zrobić szczelny dach, np. w przypadku przydomowej wiaty. Można stworzyć także car port, w którym będziemy ładować nasze samochody elektryczne. Jeśli w naszym gospodarstwie mamy samochód – wówczas możemy skorzystać z ładowarki samochodowej, która również będzie zasilana panelami fotowoltaicznymi – przekonuje Bolesta. Innym czynnikiem przemawiającym na korzyść instalacji paneli jest fakt, że gwarancja produktowa jest kilkukrotnie dłuższa niż stopa zwrotu. – Dbamy o jakość naszych produktów. Dlatego też, w naszej firmie oferujemy moduły, które znajdują się w rankingu tier-1 (jeden z najważniejszych rankingów na świecie). Są to takie marki jak Longi, Q-cells czy Jinko – przekonuje Bolesta.

Wydawać by się mogło, że jest to rozwiązanie szyte na miarę dla każdego z nas. Jednak w przekonaniu wielu z nas pojawia się przysłowiowa czerwona lampka i pytanie – ile to kosztuje? Bo jak wiadomo cena determinuje wszystko, przez co często wszystkie argumenty potrafią zostać szybko unicestwione. – Finansowanie paneli fotowoltaicznych na przestrzeni ostatnich lat bardzo się zmieniło. Oczywiście na plus. W tym momencie jest dostępne dofinansowanie z programu „Mój Prąd”, które gwarantuje dopłatę 5000 zł. Jest dostępna również ulga termomodernizacyjna oraz ulga od podatku rolnego dla rolników – wylicza Paweł Łapka, Członek Zarządu Smart-MDB. – Ponadto nadmienię, że współpracujemy z bankami, które są w stanie udzielić kredytu na preferencyjnych warunkach. W wielu przypadkach decyzja o przyznaniu takiego kredytu zapada nawet w 5 minut – dodaje.

Spółka Smart-MDB przez pięć lat swojej działalności wykonała już około 200 realizacji na terenie województwa warmińsko-mazurskiego. – Jesteśmy firmą lokalną i skupiamy się na naszym województwie, bo z naszych własnych badań rynku, wiemy jak wielu klientów potrzebuje jeszcze naszego wsparcia. Nie mniej na potrzeby klienta, jesteśmy w stanie pojechać do innych miejscowości – podsumowuje Mateusz Bolesta.

Smart-MDB poza samą fotowoltaiką świadczy usługi m.in. kompleksowych instalacji elektrycznych domowych i komercyjnych, a także np. usługi monitoringu, który świetnie się sprawdzi w przypadku farmy fotowoltaicznej.

Na hasło – SmartMragowo otrzymasz 500 zł rabat na montaż instalacji fotowoltaicznych.

Kuba Kucharski

The post Pozyskaj energię ze słońca ze Smart-MDB z Mrągowa first appeared on Kuba Kucharski.

Z zapartym tchem śledzę ostatnie wydarzenia związane z zataczającym coraz szersze kręgi koronawirusem, a dokładnie SARS-CoV-2. Nie tylko na świecie, ale i w Polsce. A może nawet rzekłbym, że szczególnie u nas w kraju. Dlaczego? O tym za chwilę. Nie zamierzam wymądrzać się na temat samego koronawirusa, licznych artykułów przytoczonych w prasie – zarówno tych, które podważają samo zjawisko koronawirusa np. w taki sposób, że różni naukowcy, eksperci, a następnie dziennikarze, przytaczają liczby, które pokazują, że więcej ludzi umiera z głodu lub w przypadku samej grypy niż dotychczas umarło z powodu koronawirusa, chociaż jak zgłębimy tę wiedzę, to jednak może się okazać, że nie do końca to jest prawda. Bo jak przytoczono dane CDC, czyli amerykańskiego Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom, to jednak procent umieralności na grypę jest zdecydowanie mniejszy niż dotychczas na koronawirusa. Nie neguję argumentów, które słusznie podkreślają, że gdy porównamy liczbę ofiar koronawirusa do liczby ludzi umierających z głodu – to w tym wypadku te liczby mówią same za siebie. Przecież każdego dnia z głodu umiera co najmniej dwadzieścia tysięcy dzieci. Uważam więc, że są to argumenty bardzo trafne i przytoczone w odpowiednim momencie. Bo skoro się o tym nie mówi na co dzień, to kiedy będzie bardziej odpowiednia chwila? Kiedy ludzie zwrócą na ten problem uwagę?

Z drugiej strony nie chciałbym lekceważyć absolutnie koronawirusa. I to nie tylko jako śmiertelnej choroby, ale też i skutków w zachowaniu ludzkim, jaki wywołuje sam fakt jego istnienia. Wciąż też zastanawiam się, jakie skutki w zachowaniu ludzkim może jeszcze wywołać? I w tym kontekście szczególnie śledzę wydarzenia związane z koronawirusem w naszym kraju. Dostrzegłem też pewne analogie do tego, co przeżyłem dokładnie 15 lat temu, gdy znalazłem się w Nowym Orleanie tuż przed huraganem Katrina.

Przed kilkoma dniami zobaczyłem na Facebooku, jak znajomi wrzucają zdjęcia z pustymi półkami sklepowymi. Opatrzone dosadnym komentarzem – czy wyście ludzie poszaleli? Nie musiałem daleko szukać, by znaleźć tego potwierdzenie. Gdy udałem się do jednego z pobliskich supermarketów, gdzie kolejki widywałem jedynie w piątki i soboty, teraz w zwykły dzień tygodnia nie można było dopchać się do kasy. A część półek faktycznie świeciła pustkami. Nie wiem, czy za chwilę nie zostanie już nic, bo nie znam stanów magazynowych, ale patrząc na to, w jaki sposób media nakręcają pewne sytuacje, śmiem twierdzić, że za chwilę tak się stanie. Wystarczy wpisać w wyszukiwarkę Google – „Polacy wykupują wszystko koronawirus”, a naszym oczom ukaże się cała strona różnych artykułów prasowych z nagłówkami „Pacjenci szturmują apteki”, „Polacy masowo wykupują środki dezynfekcyjne”, „Polacy robią zapasy żywności”.

W tym momencie przypomina mi się niedziela, 28 sierpnia 2005 roku, w Nowym Orleanie. Właśnie kilkanaście minut wcześniej dowiedziałem się, że burmistrz Ray Nagin ogłosił obowiązkową ewakuację dla mieszkańców miasta w związku z nadchodzącym śmiertelnie groźnym huraganem Katrina. Wspólnie z moimi współtowarzyszami już wiedzieliśmy, że nie będziemy mogli opuścić miasta. Nie mieliśmy samochodu, nie było podstawionych żadnych autobusów – każdy był zdany całkowicie na siebie. Pamiętam, że udałem się do pobliskiej stacji benzynowej, aby zrobić jakiekolwiek zapasy wody czy jedzenia. Niestety, nie było już nic! Dosłownie. Stacja wyglądała jakby dopiero miała zostać zatowarowana. Ale to był dopiero początek…

Wkrótce znaleźliśmy się w ogromnej kolejce do Superdome – ogromnego stadionu, w którym na co dzień odbywały się mecze futbolowe. Tym razem stadion stał się jednym z nielicznych schronów dla mieszkańców miasta, którzy go nie opuścili. Zwyczajnie dlatego, że konstrukcja była na tyle silna aby przetrwać siłę huraganu 5-tej, czyli najsilniejszej  kategorii. Kolejka była tak ogromna, że aby dostać się do środka, trzeba było spędzić w niej co najmniej kilka godzin. To niezwykłe, jak sytuacja sprzed kilkunastu lat, wywołana zupełnie innymi czynnikami, przypomina mi to, co się dzieje dziś w Polsce i na świecie.

Do momentu, gdy mówiąc wprost „nic się nie działo”, kolejka poruszała się normalnym trybem. To znaczy ludzie cierpliwie czekali na moment, w którym zostaną wpuszczeni. Ale, gdy tylko niespodziewanie niebo się zachmurzyło, a na twarz zaczęły spadać pierwsze krople deszczu, za chwilę tak intensywne, że w zasadzie wydawało mi się, że to już nie deszcz a jakiś grad, wybuchła panika. Nikt już nie patrzył na drugiego człowieka. Ludzie zaczęli się taranować aby jak najszybciej dostać się do środka. Starzy, młodzi, dzieci, inwalidzi – nikt nie zważał na sąsiada. Dał o sobie znać pierwotny instynkt przetrwania. Trochę jak dziś – przytoczona przeze mnie powyższa sytuacja ze sklepami to tylko ładny obrazek tego, czego jeszcze my młodzi w Polsce nie doświadczyliśmy. Ale jednocześnie obrazek tego, co już doświadczyli ludzie w Wuhan, a powoli zaczynają doświadczać ludzie w północnych Włoszech. Zaczyna się walka o jedzenie – i to dosłownie. Wyczytałem, że ludzie biją się o makarony czy maseczki. Ale to jeszcze nie jest najgorsze. Przypominają mi się kolejne obrazy.  To jest dopiero początek. Wiecie co będzie za chwilę? Ano okaże się, że kolejne miasta – podobnie jak Wuhan – opustoszeją. Tak jak opustoszał Nowy Orlean przed huraganem. Dużo nam nie trzeba. Już teraz odwoływane są kolejne imprezy masowe , ludzie boją się wyjść z domu i spotykać ze znajomymi. W sieci furorę robią filmiki, na których widać, jak ludzie zamiast podawać sobie rękę przy powitaniu, dotykają się nogami czy stukają łokciami. Dziś byłem świadkiem sytuacji, w której jedna z pań nie weszła do apteki do kolejki, tylko stała na zewnątrz i oznajmiła mi, że ona jest przede mną, a wejdzie dopiero wtedy, gdy będzie jej kolej. Niby komiczne, ale prawdziwe. Słuszne? Zawsze lepiej dmuchać na zimne. Nawet jeśli ktoś Wam powie, że maseczki działają tylko 30 minut, jeśli w ogóle działają – bo te budowlane raczej się nie sprawdzą – ale jeśli już, to i tak stają się wkrótce wylęgarnią bakterii i grzybów. Nie zmienia to jednak faktu, że ten kolejny krok paniki właśnie nadchodzi. Co się wtedy wydarzy? Powiem Wam. U mnie było tak, że jak już doszło do momentu, w którym zaczynało brakować wody i jedzenia, czyli dwóch najważniejszych potrzeb każdego człowieka, gdy znajdowaliśmy się pewien czas na stadionie, w zamkniętej i odseparowanej od świata puszce, ludziom zaczęły puszczać wszelkie hamulce. Do tego stopnia, że zaczęły się kradzieże, rabunki, porachunki gangów, a nawet samobójstwa. A w samym mieście, w dużej mierze podtopionym, bez broni lepiej było nie wychodzić na ulicę. Wojsko było do tego stopnia bezradne, że nikt nie potrafił zapanować nad pogrążającym się w chaosie miastem, w którym każdego dnia można było dostać kulę w łeb. Oczywiście doszedł jeszcze aspekt utraty bliskich. Bo tak już jest, że do momentu, kiedy wiemy, że mamy jeszcze margines bezpieczeństwa, który pozwala nam przetrwać, to potrafimy się podporządkować społecznym normom. Ale gdy ten margines zaczyna zanikać, zaczyna się walka o przetrwanie. Wtedy wszystko inne schodzi na drugi plan. I nieważne, czy będzie to huragan, wojna czy koronawirus – w sytuacjach skrajnych ludzie stają się po prostu dobrzy albo źli. Nie ma nic po środku. I każdy bez względu na okoliczności walczy o przetrwanie.

Ale spokojnie, to tylko moja czarna wizja bazująca na tym, co sam przeżyłem przed 15-tu laty. Niestety, dostrzegam jednak wiele analogii. Część z nich można odnaleźć w mojej książce „W uścisku Katriny”. Jeszcze więcej jest ich w mojej głowie. Ale na razie póki co jesteśmy w fazie, w której nie spadł jeszcze deszcz… A może już zaczyna padać? A Ty jak sądzisz?

Kuba Kucharski

The post Koronawirus vs huragan first appeared on Kuba Kucharski.

Co to oznacza w praktyce? Dla mnie, młodego człowieka, który widzi nagłówek „Do USA bez wizy” na myśl przychodzi jedno skojarzenie – będę mógł pojechać do USA bez wizy i legalnie pracować. Otóż nie. Nikt nie ma tak dobrze. Włączenie Polski do Visa Waiver Program oznacza, że będziemy mogli podróżować do Stanów Zjednoczonych bez wizy w celach turystycznych i służbowych na okres maksymalnie 90 dni. Jedynym warunkiem, który trzeba będzie spełnić to rejestracja w elektronicznym systemie autoryzacji podróży (Electronic System for Travel Authorization). Napisałem, że nikt nie ma tak dobrze, bo w kwestii wyjaśnienia, warto zaznaczyć, że aby pracować w USA legalnie zawsze trzeba się ubiegać o wizę. I nieważnie czy jesteś Brytyjczykiem, Niemcem czy Rosjaninem. W tej kwestii nic się nie zmienia.

Warto wspomnieć także, że studenci, którzy wybierają się na program Work&Travel także nadal muszą się ubiegać o wizę J-1. Podobnie jak Ci, którzy jadą do Stanów Zjednoczonych odbyć np. praktyki zawodowe (wiza M-1, M-2) czy podjąć naukę w szkole czy na uniwersytecie (wiza F-1, F-2).

Kuba Kucharski

The post Polacy pojadą do USA bez wizy…na 90 dni first appeared on Kuba Kucharski.

Bahamy po przejściu huraganu Dorian/ zdj: httpsnavylive.dodlive.mil

Z DRUGIEJ STRONY, jak cofnę się kilkanaście lat wstecz, to wcale mnie te komentarze nie dziwią. Jak wyjeżdżałem do Nowego Orleanu w 2005 roku, to mówiąc kolokwialnie – gdzieś miałem jaka jest tam pogoda, gdzieś miałem jakiś tam sezon huraganów (nawet nie wiedziałem, że coś takiego istnieje), a już na pewno w nosie miałem same huragany, jako zjawisko. Nie wspomnę, że w nosie miały cały KLIMAT jaki panuje na świecie – w każdym tego słowa znaczeniu. W końcu, ja młody studencik pojechałem do USA tylko na wakacje. To się później zdziwiłem… Dziś patrząc z nieco innej perspektywy, po tym moim zdziwieniu, w które nie będę się teraz zgłębiał, bo to nie jest post o mojej książce i tym co przeżyłem, a post o tym jak zmieniło się moje myślenie z biegiem lat (ale też nie mogę ujmować, że to między innymi przez to co przeżyłem tak się stało), śmiem twierdzić jedno. Nie jestem klimatologiem, ale obserwatorem już tak –  jak każdy z nas. A przynajmniej większość. I Kolumba z tym odkryciem nie przegonię, ale mówić o tym trzeba. Wraz z globalnym ociepleniem klimatu można, a nawet trzeba spodziewać się co raz gwałtowniejszych zjawisk atmosferycznych, w tym huraganów. Mówią o tym mądrzejsi ode mnie, ale wciąż nie przekonuje to tych, którzy w sumie mogliby najwięcej w tym temacie zacząć robić… Zrobić dużo możemy także my, w mikroskali –  i nie mówię tu o tym aby teraz całkowicie zmienić swój styl życia i aby wszystko poszło skrajnie w drugim kierunku, ale o tym, aby zacząć robić to codziennie małymi czynami. Każdy z nas zna przynajmniej kilka sposobów, które mogą na to wpłynąć – zresztą nie oszukujmy się, dzisiaj prawie na każdym kroku dostajemy takie sygnały czy to w Internecie czy nawet odnosząc się do takich najprostszych sytuacji codziennych np. podczas zakupów w supermarkecie. I żeby nie było, nie wymądrzam się, bo sam się tego uczę! I zaczynam od małych kroczków. Ale zmieniam sposób myślenia.

Wracając do zmian klimatu, w nauce jest już znane zjawisko o nazwie hiperkan. Co to takiego? To nazwa potencjalnego huraganu o niespotykanej dotąd sile. Wiatr mógłby w porywach osiągać ok. 500 km/h, a swoimi rozmiarami taki huragan mógłby objąć powierzchnię połowy Stanów Zjednoczonych. Jednym z czynników, który mógłby doprowadzić do powstania takiego huraganu, musiałaby być temperatura oceanu powyżej 40 stopni Celsjusza, czyli coś co jeszcze dzisiaj trudno sobie wyobrazić. Ale przy stałym wzroście globalnej temperatury takie zjawiska mogą wystąpić już uwaga – w następnym wieku. Idąc tym torem dalej. Czy huragany znad Atlantyku, które przykładowo przejdą przez wybrzeża Stanów Zjednoczonych w jakikolwiek sposób oddziałują na to co dzieje się w Europie, a szczególnie u nas w Polsce? Sporo nagłówków w prasie nosi tytuł: „Huragan Dorian dotrze do Europy”, czy np. „Huragan Dorian dotrze do Polski”. Jest to oczywiście łagodnie mówiąc pewna nieścisłość. I słusznie niektórzy zauważają, że takie nagłówki mają na celu po prostu wzbudzenie sensacji czy mówiąc wprost – zachęcenie nas kliknięcia w dany artykuł. Ale nie do końca jest tak, że huragany znad Atlantyku zupełnie nie mają wpływu na to co dzieje się w Europie, czy nawet w Polsce. Na ten moment – warto to podkreślić – „resztki” (żeby to jakoś zobrazować) takiego byłego już huraganu (czy jak ktoś woli EKS-hurganu) jak Dorian „co najwyżej” mogą spowodować w niektórych miejscach Europy silniejsze wiatry, takie tam w porywach do 100 km/h, które przy okazji wywołają obfite opady deszczu, np. na Islandii. Potem może powieje mocniej jeszcze w Szkocji czy Irlandii zahaczając jeszcze np. o Wielką Brytanię, a na końcu MOŻE coś tam wpadnie do Polski – tak medialnie żeby było – jako mało znaczący, wiejący w porywach do 60 km/h zachodni wiatr. Ale to tylko MOŻE, bo w końcu to są tylko materiały prognostyczne. Jest na to cała regułka naukowa związana z niżami, wyżami, czasem nawet odbudowaniem się takiego eks-huraganu gdzieś na północnym Atlantyku itd. i zamieniłem nawet na ten temat kilka słów z Panem Naukowcem, ale nie o to chodzi, żeby ją teraz tu przytaczać. W sumie mógłbym zadać to samo pytanie co na początku? Co to nas obchodzi? Co to ma wspólnego z nami Polakami? Świat to przecież nie my, Ameryka to przecież nie my? Huragany nie u nas! Globalne ocieplenie to nie u Nas! Zmiany klimatu – gwałtowniejsze burze czy nawałnice, więcej opadów, susze – to przecież nie u Nas!

Obiecałem, że zamieszczę kilka ciekawostek, o których w mediach nie będzie. Mógłbym o huraganach pisać sporo, bo w momencie pisania książki “W uścisku Katriny”, gdy przygotowywałem EPILOG jako jeden z elementów wspierających moją historię, zebrałem masę materiałów, przeczytałem setki dokumentów, portali internetowych, książek, wywiadów itp. Dziś połowy nie pamiętam. Ale warto wspomnieć, że gdy mówimy o Dorianie i o tym, że jest on najpotężniejszym huraganem w historii Stanów Zjednoczonych, bądź jeszcze inaczej – najsilniejszym, bądź jeszcze inaczej najbardziej katastrofalnym, to od razu można zadać pytanie – w jakim kontekście? I to warto objaśnić. Myślę, że na tym etapie na pewno wiatr, który miał siłę ok. 295 km/h na pewno zostanie odnotowany jako jeden z tych historycznych. Chodzi oczywiście o siłę wiatru wirującego wokół oka cyklonu. Proszę nie mylić tego z prędkością z jaką cyklon przesuwa się nad wodami czy lądem, bo ta wynosi zaledwie kilka, maksymalnie kilkanaście kilometrów na godzinę.

W przypadku Doriana zostały zmierzone różne czynniki, które z pewnością mogą rzucić inne światło na zjawiska huraganów i o tym zaczyna się już pisać i mówić. Jak dotąd najsilniejszym odnotowanym huraganem na Atlantyku był Allen z 1980 roku. Wiatr osiągał wówczas siłę ok. 305 km/h. Trzeba wspomnieć też o Irmie z 2017 roku, bo dla tego huraganu został zmierzony czynnik, który mówił o tym jak długo utrzymuje się siła wiatru. I w tym kontekście wiatry Irmy o sile 295 km/h utrzymywały się aż 37 godzin! Co czyni Irmę huraganem historycznym. To ponad 13 godzin więcej niż osiągnął niszczycielski tajfun Haiyan, który w 2013 roku przeszedł m.in. przez Filipiny czy Wietnam, i niestety zabił w sumie kilka tysięcy ludzi, wyrządził ogromne straty.

Najbardziej kosztownym huraganem w historii Stanów Zjednoczonych jest wciąż huragan Katrina. W 2017 roku po przejściu huraganu Harvey oraz Irma spekulowało się, że będą on kosztowniejsze. Według oficjalnych danych Katrina pochłonęła gospodarczo Stany Zjednoczone na ok. nawet 150 – 160 miliardów USD.

Najbardziej śmiercionośnym huraganem w historii Stanów Zjednoczonych do dziś jest huragan Galveston z 1900 roku. Zabił on 8000 osób, a według niektórych szacunków nawet i 12000. Ten huragan zebrał energię równą dziesięciu tysiącom bomb atomowych! Zrównał miasto z ziemią! Drugim śmiercionośnym huraganem w historii USA był huragan Okeechobee, który w 1928 roku zabił na Florydzie ok. 2500-3000 osób. Trzecim, najbardziej śmiercionośnym huraganem jest Katrina z 2005 roku. Żywioł pozbawił życia ponad 1800 osób.

Na koniec Polska! W lipcu 1928 nad naszym krajem przeszedł gwałtowny i najbardziej śmiercionośny jak dotychczas wał szkwałowy, który spowodował olbrzymie zniszczenia w wielu regionach i doprowadził do śmierci 62 osób, a ponad 150 ranił!.

Zdaję sobie sprawę, że w naszym kraju huragany to wciąż egzotyczny temat. Głównie dlatego, że nas w zasadzie nie dotyczy. To dobrze. Bo mało mamy swoich problemów? Trzeba pamiętać tylko o jednym – co raz silniejsze huragany i wszystko to co z nimi związane, to tylko jeden z elementów zmieniającego się klimatu. A ten – czy tego chcemy czy nie – dotyka także i nas. I to bez dwóch zdań!

Kuba Kucharski

The post Huragan Dorian? A co mnie obchodzi jakaś tam Ameryka! first appeared on Kuba Kucharski.

The post Huragan Dorian uderzył w Bahamy first appeared on Kuba Kucharski.